De mamma-subcultuur

Ik kan me een verjaardag herinneren toen ik nog geen kinderen had of wilde en alle andere gasten wél. Het was zondagmiddag. Bier en wijn bleven koud in de koelkast liggen. Het rook zoetig naar moedermelk en zurig naar kinderkots. De gesprekken gingen over de Eerste tot en met de Zesde ziekte, Etos- versus Kruidvatluiers en tepelkloven. 

De Rechter oordeelt

In mijn achterhoofd woont een stem die ik de Rechter noem. De Rechter is een lange dunne man met een grote zwarte toga. Hij heeft een vale witte huid, kleurloze lippen en een immer misprijzende trek om zijn mond. Vanzelfsprekend lacht hij nooit.

De Rechter is kritisch op alles wat ik doe. Als ik voor mijn gevoel een goed communicatieplan heb gemaakt bij een project. Dan oordeelt de rechter: 'Afgewezen! Je hebt hier en hier niet aan gedacht. En je hebt die en die collega niet betrokken. Er zal geen draagvlak zijn. Niemand zit te wachten op een papieren oplossing.' 

Waarom kamperen met een dreumes geen vakantie is

Jeroen en ik houden allebei van kamperen. Wij zijn van die mensen die op vakantie heimelijk afritsbroeken, wijde fleecevesten van 200 euro en Teva's dragen. We verzamelen allerlei geavanceerd outdoorspul, zetten onze tent met futuristische luifel op en...doen dan helemaal niets meer. De activiteitenkalender van onze kampeervakanties is overzichtelijk: stapels boeken lezen, luieren, slapen, naar het campingwinkeltje om chili con carne te halen voor op ons butagasje en dan weer snel naar de tent om te lezen. Feitelijk hebben we die Teva's niet eens nodig.

Maar toen hadden we nog geen dreumes.

Nachtelijk avontuurtje

Met zachte voeten loop ik door de nacht. Het is een warme avond. Ik ben wakker. In de verte hoor ik de geluiden van de stad. Ik maak een nachtelijk rondje. Zonder haast. Met een omweg. Het is stil op straat. Ik vind dit Utrecht op z'n mooist. De rust. Lege tuinen. Stille stoepen.

Is het de behaaglijke warmte op dit tijdstip waardoor ik overmoedig raak? In ieder geval sla ik af naar straten waar ik niet bekend ben. Dat wat je niet kent kan in het donker onbehaaglijker lijken dan het bij daglicht blijkt te zijn. Maar ik wil niet omkeren. Ik zit in de flow. 

4 redenen waarom marktplaats je leven verrijkt (marktplaats-monologen II)

Jeroen noemt mij een "marktplaatsofiel". Vrijwel alles bij ons in huis komt van marktplaats. Stoelen, kasten, kleding, vazen, babymeubilair. Zelfs de kat komt van marktplaats. Zelf noem ik mij liever “marktplaatsoloog”, oftewel hoogleraar aan de hogere school voor marktplaatskunde. Want marktplaats is geen hobby maar een levensfilosofie en complex vakgebied ineen. Vanuit die hoedanigheid deel ik graag de 4 redenen waarom marktplaats je leven verrijkt: